‘Bırayê ma’, Samsun de erişê Ahmed Turki kerd.

Qey?

Mevacê ‘qey’.

‘Bırayê ma’ neway sere wa ke niya kenê.

Naye de çiyê de xerib çin o.

‘Teoriyanê newan’ mevecê. Mevacê ‘ o ju serxoş u gewende bi’.

Çı ke ‘o ju kes niyo’, ju mantıq o.

Kesê ke naye fam nêkerdê  u nêwazenê fam bıkerê, ez rêyna vaci;

Tırk, çımsiya, bêbext, lanetın, tersok, u xayin o.

Bê medeniyet, bê  ehlaq, tunedi, nezan, cahil, famkor o Tırk

Ê, bı xo ki, nê qarekterê xo, na xuya xo, ebe xo ardê zon, bı zonê Tırki vanê ke; ‘Bükemediğin eli öpeceksin. ( Destê ke şıma pê nêşıkinê, lew bıkerê’)

Ma endi çı vacıme?

Heni kenê. Pê Ameriqayi nêşıkine, vatê inan kenê.

Pê Urızi, pê İtalyayi, Almanyayi, İrani, İngiltereyi… Welhasıl pê kami ke nêşıkinê lew kena destê inan. Hama çımê xo ke kami bırna, zaf mıxenetê, inan ra. Ne a,r ne  edeb, ne ehlaq ne prensib nas nêkenê o waxt.

Herbê verba şarê  ma de, ne prensib, ne ehlaq, ne heysiyet nas nêkerdi. 17.000 kesê  ke feqir, melun, mılayım, halê xo de, idarê xo de rê, doman, extiyar, pir, kal, cêni, azeb, kışti, vindi ra kedi.

Tırk, no wo.

Tırk niya ro.

Hata vızêri, Talabani u Barzani ra çı kıfır kerdêne.

Ewro, şonê destanê  inan.

Qey?

Çı ke, Barzani u Talabani, biyi wayirê quwete. Yanê bı vatê Tırkan, ‘bükülmeyen eldirler’(destê ke tanêdine)

Ma eger ke ‘bükülmeyen el ise’ se kenê?

‘Öpmiş’! kenê..

Kes xo mexapno, no xuyê  Tırkan o.

Kes mı ra qalê  (Hepsi böyle değil’)i mekerê.

Ma çend kesê ke insanê, seba xatırê inan, na rastiye mevacıme?

Şıma goniya xo bıkerê ‘İsmail beşikci’yan ra’.

Eger ke İsmail Beşikciyi ke mebiyêne, kokê şıma biyamêne ke, xemê mı nêbiyêne.

Şıma emrê ma helêna.

Şıma belayê mordemiye, bela sarê medeniyet u demoqrasiyeyê.

Ahmet Turk, seba şıma ki hastiye, demoqrasiye wazeno ‘herêne’!

‘Hêrê mı, hera mı, ehmaq, gewende, Ergenekoni sarafsar kerdo vılê şıma, şıma ruşnenê herb, domanê inan rehetiye de rê ero, hero!

‘Ero’ domanê Tansu Çilere, Doxan Gureşi, Mesut Yılmazi, Cavid Çaxlari, kotide rê hero!

Wıle tayê ki ‘guna ma est a’.

Devlet Baxçeli, şi Ruha, sıxletiya dormê êy, şıma di.

Aha şıma ra ‘Urfa’nın qurtuluş guni’.

‘İbrahimo sestatli’ şiyo Ruha, ala rê qaytkerê, ehmaqê ke  wazenê êy bıvênê, se xo ‘gıncır u pıncır’ kenê.

Ba-bawo, ‘Urfa’ Fransızan de nêxelesiya ra, Fransızi ninan ra xelesiyê ra.

Aha şıma ra ‘halqımız’!

Qa vanê ‘Urfaya axam gelmiş’.

Hal ke no hal bo, ju gewendê Tırki, Samsun de qey niya mekero?

Derbaz bo Bırêz Ahmed Turk, derbaz bo..

Rew-herêy gereke derbaz bo bıqediyo no halê ma, no merhalo lanetin, na şanık u çiroka gonina bıratiye’!  gereke bıqediyo.

Bê naye, çare çin o. Çıqas quweta to wa poşmantiye est a, Tırk handayê destê to lew keno.Hata ke ma mebıme wayirê quweta poşmantiya ke, Tırk destê ma lew bıkerê, danê vılê ma ra.

O vılê ma wo ke, ebe lakê Tırkan, mêydanê Genımi yê Xarpıti ra nata, dejneno. O vılê ma wo ke verba inan çewt nêbiyo, hama rınd nêresto, rınd nêbiyo wayirê quweta xo.

Wan de Modemê Ergenekoni Deniz Bayqal ra, haki erciyê.

‘Ma ra hak, inan ra gırmıke’.

Nê, niya nêbeno.

Çiyê de henên bı bo ke, ne ‘hak berciyo, ne gırmıke’.

Hama ilam ke mecbur bımanıne, ‘Xırız bo’ gırmıke ê ma, ‘hak ê inan bo.

Hak, sare u pırnıke nêşıkneno, nêdajneno ke…
İlhami Sertkaya

12-4-2010

Nuşteyo peyênRoportaj: San Francîsco de yew (jû) dêrsimij
Nuşteyo verênAGHET – Yew Jenosîd
Îlhamî Sertkaya
Îlhamî Sertaya Çewlîg ra yo. Dewa xo Pîrcan (tirkî: Adaklı) girêdayeyê Azapêrtî yo. Perwerdeyê xo Îlhamî Sertkaya enstîtuya malimî ya Çewlîgî de dî. Serranê 1970-1980 de malim bîyo, 1982 welat terk kerd û şî Ewropa. Îlhamî Sertkaya ewro nuştox o, kitabê ey hem bi tirkî hem kî bi kirmanckî û kurmanckî (kirdaskî) estê. Hîrê reyî endamê jurî yê Xelata Edebîyatî ya Huseyîn Çelebî bî. Giranîya eseranê Îlhamî Sertkayayî şîîr û roman ê.